| P_kung さんのプロフィール★*.:｡✿*ﾟ¨ﾟ In§pïRé•°o. S...フォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
สายลมกะทรายเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (พึ่งมาเล่า) ได้มีโอกาสไปเป็นกรรมการ
การนับคะแนนการเลือกตั้งคณะกรรมการอำนวยการ
เภสัชกรรมสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ที่โรงแรม Century Park ราชปรารภ ใกล้ๆอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
ได้พบกับรุ่นพี่เภสัชกรเก่าๆเยอะเลยและก้อมีอาจารย์หลายคนไปด้วย
เพราะมีการประชุมวิชาการมั้ง
ส่วนผลการเลือกตั้ง ช่างมันเหอะ เราก้อไม่ค่อยรู้จักอะ...
นอกจากนี้ยังได้เจอเด็กเภสัช มหิดล ด้วย
ก้อได้คุยกันเกี่ยวกับเรื่องเรียนด้วย เห็นได้ว่ามหิดลเรียนหนัก (แนวถึกๆอะ)
ประมาณว่าเน้นเรียนแบบหน่วยกิจเยอะ แถมจับรวมกัน
เช่นเรียน biochem 4 หน่วย ในเทอมเดียว physiology 5 หน่วย ในเทอมเดียว
ถ้าเป็นเราคงต้องท่องหัวฟูแน่ๆ ดีนะที่ของเราเรียนแยกเทอมอะ
แต่แค่เทอมเดียวก้อจะสำรอกความู้ตายอยู่แล้ว เหอะๆ
เส็ดงานก้อประมาณเที่ยงๆ เลยไปเดินดูของที่สยามต่อ
ขาไปก้อนั่งรถไฟฟ้า BTS อะ
ตอนรถไฟฟ้ามา เรากำลังขึ้นบันไดเลื่อนมาพอดีอะ
รีบวิ่งไปกลัวไม่ทันแล้วต้องรอไง
เข้าไปคนสุดท้าย โดนประตูรถไฟฟ้าหนีบอะ
งงมากว่าประตูมันไม่มีเซนเซอร์หรือเซนเซอร์มันจับเราไม่ได้หว่า
ใจนึงก้ออาย เพราะมาคนเดียว เลยทำเป็นแกร่ง
ใช้แขนสองข้างดันประตูออกไป 55 เหมือนซุปเปอร์แมน
ระหว่างทางยืนก้มหน้าตลอดเลย ไม่กล้ามองหน้าคนอื่น
พอมาถึงก้อเดินเล่นไปเรื่อยๆ
พอดีแบงค์ เพื่อนที่เสดสาดโทรมา ว่ามาประชุมงานกีฬามหาวิทยาลัยโลก
เลยชวนให้โดดประชุมออกมาเดินเป็นเพื่อน (เป็นคนดีจิงๆเลยเรา)
แต่แบงค์ก้อออกมานะ หุหุ
สรุปวันนั้นเดินเยอะมากๆ แต่ไม่ได้ซื้ออะไรเลย
ประมาณว่า shopping by window เดินไปเรื่อยก้อมีแต่ของยั่วกิเลส
นั่นก้อสวย นี่ก้อสวย อยากได้ๆๆๆๆๆๆๆ แต่ก้อไม่ได้ซื้อ แค่เล็งๆเอาไว้
วันนั้นเดินตั้งแต่สยาม ข้ามไปมาบุญครอง (อันนี้ไม่กล้าเดินนานกลัวไฟไหม้) เดินเข้าโตคิว
แล้วเดินไปทางบีทีเอสไป Discovery ต่อที่ siam center
เลยไป paragon ยังเมื่อยไม่พอนะ เลยเดินไปทาง sky walk ไปที่ central world
แล้วก้อเข้าไปต่อที่ ZEN ชอบมากๆ ของสวยดี
ยังไม่พอเดินไปถึงเซ็ลทรัลชิดลมเลยอะ
ขากลับรู้สึกว่าเริ่มเมื่อย 555 เลยนั่งบีทีเอสกลับมาที่สยามเพื่อกลับบ้าน
ขากลับแวะไปดูตารางสอนที่คณะ เห็นแล้วจะบ้า
เรียน 8 โมง ถึง 4 โมงทุกวันเลย
โชคดีที่มีว่าง 1 บ่ายแต่ไม่สิ ไม่ใช่ sec เราอะ
เป็นของ sec แรก sec เราดันมาว่างกึ่งกลาง เลวร้ายมาก
คือต้องมาเรียน 8-9 โมง เสดแล้วว่างแล้วมาเรียนต่อ บ่าย-4 โมงเย็น
เซร็งมากเลย แล้วกรูจะไปทำอะไรเนี่ย...
เมื่อวานนัดปิ่นกะนุ้ย มาหาที่ฝึกงาน
คือเป็นการฝึกงานแบบโปรแกรม สำหรับตอนปิดทอมปีสองอะ
เราเลือกโปรแกรมร้านยาไป เลยต้องหาร้านฝึกเอง
พอดีนัดน้องเหมียวลี่ออกมาเอาตุ๊กตาหมูที่เฮงฝากไว้ให้
ไปหาร้านแรกเป็นร้านยาคุณภาพเชียวละ แต่ร้านดันปิด
เลยไปร้านที่สองเกือบๆทุ่งครุแนะ ใกล้บ้านปิ่นเลย
แต่เขาเป็นร้านที่ให้นิสิต-นักศึกษามาฝึกงานอยู่แล้ว
เลยได้ที่นี่ แต่กว่าจะได้ฝึกต้องรอให้พี่ๆที่ฝึกอยู่ฝึกเส็ดก่อน
ไปๆมาๆกว่าจะได้ฝึกก้อโน่นใกล้เปิดเทอม
ช่วงนี้เลยกลับมาว่างอีกละ กินๆนอนๆ
เลยรู้สึกตัวเองเริ่มอ้วนขึ้นมา จนเมื่อวานใส่กางเกงนิสิต
ถึงกับทำเอาเป้าขาด ดีนะที่ยังไม่ออกจากบ้าน เหอะๆ
เลยต้องออกกำลังกายมากขึ้นละ
และก้อรับจ้างจากแม่ทำความสะอาดบ้าน ได้ตังค์อะ
อันนี้เลยดูมีประโยชน์ ไม่ไร้สาระขึ้นมาหน่อยนึง
ช่วงนี้พายุฤดูร้อนโหมกระหน่ำ ทำเอาฝนตกทั้งวันทั้งคืน
อากาศที่ร้อนจัดๆ เลยค่อยกลับมาเย็นหน่อย
จิตใจก้อกลับมาเย็นลงไปอีก
เพราะเดิมใจก้อเย็นชาจนจะเป็นน้ำแข็งอยู่แล้ว
น้ำเน่าจิงๆ
ขอจบด้วยกลอนบทนี้ที่ตั้งเป็นชื่อเรื่อง (ไม่ค่อยเกี่ยกะเนื้อเรื่องโดยรวมเล้ยย)
ชอบกลอนบทนี้จัง เอามาจากองค์หญิงกำมะลออะ
เธอคือสายลม... ฉันคือทราย
สายลมพัดผ่าน... ทรายน้อยล่องลอย สายลมแผ่วพริ้ว... ทรายน้อยปริวโปรย สายลมพัดผ่านเขาเทียนซาน ทรายน้อยขอตามข้ามฟ้าไป... มาโนสาเร่เภสัชอาทิตย์นี้ออกจากบ้านหลายวันเลย
ไปทำอะไรเยอะแยะไปหมด
เอาเป็นว่าอย่าพูดถึงมันบ้างดีกว่า
เพราะไปๆมาๆก้อพูดแต่เรื่องไม่ค่อยมีสาระ
(เรียกว่า ไม่มีสาระ เลยจะดีกว่า)
วันนี้อยากลองเขียนเรื่องมีสาระบ้าง
ว่าไปแล้วไม่เคยได้เขียนเลยมั้ง
อยากลองเขียนบ้าง จะได้ดูเหมือนคนมีการศึกษากะเค้า
เขียนเรื่องอะไรดีละ...
เขียนเรื่องความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรดีกว่าๆๆ
เริ่มต้นที่ว่า ในหลักสูตรเภสัชศาสตร์บัณฑิต
จะต้องมีวิชาที่เกี่ยวกับการศึกษาสมุนไพรต่างๆ
ไม่ใช่ว่าสมุนไพรต้องมาจากพืชเท่านั้นนะ
อาจจะมาจากพืช สัตว์ หรือแร่ธาตุต่างๆก้อได้
คือธรรมชาติสร้างมาให้ใช้เลยทีเดียว
วิชาที่เรียน ชื่อวิชาก้อคือ Pharmacognosy (เภสัชเวท)
อาจเรียกชื่อวิชาสมุนไพรศาสตร์ ที่เรียนกับศาสตราจารย์สเปราส์
ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ก้อได้ หุหุหุ
ซึ่งก่อนที่จะเรียนในวิชานี้นั้น
จะต้องมีความรู้พื้นฐานจากวิชา Pharmaceutical botany (เภสัชพฤกษศาสตร์) ก่อน
ในเรื่องของ morphology (ลักษณะรูปร่าง) และ taxonomy (อนุกรมวิธาน) ของพืชต่างๆ
โดยในส่วนของวิชาทั้งสองนี้ จะอยู่ในกลุ่มของ
R&D หรือการวิจัยและพัฒนา เรียกง่ายๆคือ การค้นพบยานั่นเอง
บางคนอาจสงสัยว่าเรียนไปเป็นแพทย์แผนไทยรึป่าว
คำตอบก้อคือเราเรียนรู้เกี่ยวกับสมุนไพรเพื่อนำสารสำคัญไป
ผลิตเป็นยา ทั้งนี้ต้องศึกษาถึงโครงสร้างทางเคมี
ชีวสังเคราะห์ คุณสมบัติทางเภสัชวิทยา ฯลฯ
ซึ่งต่างจากแพทย์แผนไทย ทางด้านเภสัชกรรมไทย
ที่มักจะนำสมุนไพรหลายอย่างนำมาใช้เลย
เช่น นำมาต้มกิน พอก อบ ประคบ ฯลฯ
มีการเรียนพิกัดยาต่างๆ ในการนำสมุนไพรหลายชนิดมา
รวมเป็นกลุ่มแล้วใช้รักษาโรค
เกริ่นมายาวมาก คราวนี้มาลองดูสมุนไพรที่จะมาแนะนำในคราวนี้
เอาอันที่ทุกคนน่าจะรู้จักกันก่อนละกัน
ฟ้าทะลายโจร (King of Bitterness) ชื่อยังบอกว่าเป็นราชาของความขม
ขมมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใครเคยกินจะรู้ดี
อาจเรียกว่า น้ำลายพังพอน (คนละตัวกับเสลดพังพอนนะ)
ข้อมูลทั่วไป
B.O. Andrographis paniculata
FAM. Acanthaceae
Part uses ใบ , ทั้งต้น
Uses Antipyretic (แก้ไข้) Antiinframmatory (แก้อักเสบ) Antibacterial (ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย) Antispasmodic (ลดอาการเกร็งของลำไส้)
Constituents Andrographolide , Deoxyandrographolide , 14-deoxy-11,12-didehydroandrographolide
ซึ่งเป็นสารสำคัญที่มีลักษณะโครงสร้างทางเคมีที่เรียกว่า Diterpenoid
นอกจากนี้ยังสามารถใช้รักษาโรคท้องร่วงจากบิดแบคทีเรีย ได้ดีกว่า tetracyclin (ยาปฏิชีวนะ)
สามารถใช้รักษาอาการทอลซิลอักเสบ (มีอาการเจ็บคอ)
และยังสามารถใช้แก้โรคกระเพาะ (รักเธอ) Antipeptic ulcer ได้ด้วย
ปัจจุบันมียาที่ผลิตออกมาโดยใช้สารสกัดจากฟ้าทะลายโจรทำเป็นแคปซูล
ใช้แก้เจ็บคอ แก้ท้องเสีย
จบข่าว...ไว้วันหลังมาอัพเดตความรู้กันต่อ
....เรื่องยานั้นชาวเภสัชศาสตร์ รอบรู้เปรื่องปราชญ์ได้เรียนร่ำ
แก้กันโรคภัยมุ่งหมายประจำ มุ่งทำไป คัดมาจากส่วนหนึ่งของเพลง "จุฬาของเรา" เพราะดี มีเกือบทุกคณะเลยอะ ช่วงนี้หลอช่วงนี้อากาศร้อนมากๆๆๆๆๆถึงมากที่สุด
แดดก้อแรงสาดสาดๆๆๆ
ทำให้ไม่อยากออกไปไหนเลย
สองอาทิดก่อนไป JJ มา เหงื่อท่วมตัวเลย
ตัวเหนียวเหนอะ เห้อๆๆๆๆ นี่แพละ!!!
อากาศเมืองไทย
ขนาดไปงานคอม ที่ศูนย์สิริกิต์ ยังเหงื่อออกอะ
เบื่ออากาศร้อนจิงๆ
ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไร มักจะตื่นเช้าเป็นพิเศษ
เพราะถ้าไม่ต้องไปไหน ปกติไม่เคยตื่นเช้า
ตื่นที่ก้อปาเอาพระอาทิตย์ข้ามหัวเลยเที่ยงไปซะทุกครั้ง
แต่ช่วงนี้ดันตื่นขึ้นมาซะเช้า (เช้านี่ประมาณ 8-9 โมงนะ)
ตื่นมาก้อไม่มีอะไรทำเช่นเคยอะ
ก้อเปิดทีวีดู แต่ช่วงเช้ารู้สึกว่ามีอะไรน่าดูเยอะแยะเลย
เช่นช่อง 3 ดูรวดทีหลายรายการเลย
ตั้งแต่ เรื่องเล่าเช้านี้ ผู้หญิงถึงผู้หญิง (ไม่สวย...55)
30 ยังแจ๋ว จนสีสันบันเทิงสด
รู้สึกดูแล้วได้ความรู้ดี และก้อสนุกด้วย
โดยเฉพาะได้ความรู้ด้านการดูแลสุขภาพร่างกายต่างๆ
เคล็ดลับการดูแลร่างกาย รวมทั้งข่าวอัพเยอะแยะเลย
สงสัยจะต้องตื่นมาอัพเดตสาระต่างๆพวกนี้ซะแล้ว
เพราะต่อไปเวลามีคนมาปรึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพจะได้แนะนำได้
ช่วงนี้ไม่มีหนังเกาหลีให้ดูเลยอะ ก้อเพื่อนมันเอาไปให้คนอื่นยืมหมด
เลยหงอยเลย ตอนสอบเสดก้อดูไปเรื่องนึง
เรื่อง spring waltz หนุกดี แอบเศร้าตั้งแต่ต้นเรื่อง
แต่ดีที่จบแบบแฮปปี้อะ
ยังดูไม่ครบ 4 ฤดูเลย ดูไปแค่ autumn in my heart
กะ spring waltz เอง ยังขาดเรื่อง summer sence
และก้อ winter love song กะว่าปิดเทอมนี้จะดูให้ครบ
และก้อมีอีกหลายเรื่องที่อยากดู
แต่ก้อแอบงกอะนะ ไม่ซื้อเอง รอยืมเพื่อนนี่แหละ 55
จิงๆแล้วอะ ก้อมีอยู่อีก 2 เรื่องนะ ที่ยืมเพื่อนมา
แต่มันเป็นพากษ์ไทยอะ ดูไปแผ่นสองแผ่น แล้วเบื่ออะ
ไม่ได้เวอร์นะ แต่ชอบดูเป็นออริจินอล ซาวน์
ได้อารมณ์กว่ามากๆเลย แถมได้รู้ภาษาเกาหลีด้วย
แอบอยากเรียนอยู่
ช่วงนี้ว่างเมื่อไหร่เป็นต้องวิ่งออกกำลังกาย
พอดีที่บ้านมีเครื่องวิ่ง พอว่างๆไม่มีไรทำ ก้อไปวิ่ง
ไม่รู้ซิ พอว่างๆแล้วชอบฟุ้งซ่าน ต้องหาไรทำ
ไม่ก้อออกกำลังกายให้เหนื่อยๆ
จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่านมาก
แต่ออกกำลังกายทุกวันแล้วรู้สึกดี
ร่างกายมีสุขภาพดีขึ้น ไม่ค่อยเป็นหวัด
ก้อวิ่งประมาณวันละ 10 นาทีอะ ได้ระยะทางประมาณ 5 กิโล
วิ่งเสดนี่เหงื่อท่วมตัวเลย แต่รู้สึกสดชื่นมากเลย
พิมพ์ไปพิมพ์มาแล้วเด๋วฟุ้งซ่านพิมพ์เรื่องอะไรออกมาอีก
เอาเป็นว่าไปวิ่งก่อนดีก่า จะได้ไม่เพ้อเจ้อ 555
ว่างเหลือล้น...จนต้องกลับมาอัพตอนแรกอ่า กะจะไม่อัพสเปซอีกแล้ว
เพราะกลัวติด แล้วต้องมาอัพเรื่อยๆ ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่
แต่ตอนนี้มันว่างมากๆ ว่างเจงๆ
จนไม่รู้จะทำอะไร ประมาณว่าอยู่หน้าคอม
แต่ไม่รู้จะเปิดอะไรดี เหอะเหอะ
ชิวิตช่วงนี้เปนเหมือนวงจร ที่ทุกๆวันจะทำอะไรเหมือนๆเดิม
คือ ตื่นขึ้นมาก้ออยู่หน้าคอม ไม่ก้อหน้าทีวี
สักพักก้อกินข้าว แล้วก้อกลับมาอยู่ที่เดิมอีก
แป้บๆก้อมืด แป้บๆก้อนนอน เฮ้อออออออ+++
เบื่อมั่กมากกกกกกกก...
กะชวนเพื่อนออกไปเที่ยว แต่ละคนก้อไม่ค่อยว่างเท่าไหร่
ต้องเรียนอังกฤษบ้าง ต้องไปกับที่บ้านบ้าง
ส่วนเพื่อนเก่าก้อทำ project บ้าง ฝึกงานบ้าง
บางคนก้อต้องทำรายงานส่ง บางคนยังสอบไม่เสด
สรุปว่าทุกๆคนล้วนมีภารกิจที่ต้องทำกันทั้งนั้น
แต่ตัวกรูนั้น ไร้ภารกิจอันใดโดยสิ้นเชิง
หุหุหุ
ทำให้เบื่อสุดแสนจะทนได้ เหมือนตัวเองเปนคนไร้ประโยชน์
โดยส่วนตัวแล้ว เปนคนไม่ชอบทำอะไรซ้ำซาก
แต่ชิวิตก้อต้องมาเจออะไรซ้ำซากเปนวงจรแบบนี้อยู่บ่อยๆ
ตอนเปิดเทอม ก้อต้องตื่นเช้า ไปเรียน พอพักเที่ยงก้อกินข้าว
แล้วก้อกลับไปเข้าเรียนต่อ ตอนเยนก้อกลับบ้าน
เปนแบบนี้ตั้งแต่วันจันทร์ยันวันศุกร์
ส่วนช่วงสอบก้อเป็นวงจรเหมือนกัน
แต่อันนี้เป็นวงจรที่น่ากลัวสุดๆ คิดแล้วยังขนลุกเลยอะ
ประมาณว่าสอบติดกันทุกวัน 7-8 วันรวด
บางวันมีสอบเช้า+บ่ายอีกต่างหาก
วงจรจะเป็นดังต่อไปนี้ (พูดเหมือนวงจรชีวิตพวกปรสิตเลย 555)
เอาเริ่มจากสอบเสดละกันนะ ก้อดิ่งตรงกลับบ้านทันที
(ช่วงสอบนี่ทุกวินาทีมีค่าจิงๆๆ)
สิ่งที่ทำอย่างแรกเมื่อกลับบ้านก้อคือ " นอน "
จิงๆนะ ถ้าไม่นอนก่อนอ่านไม่ไหวเจงๆ
นอนซัก 4-5 ชม.อะ แล้วตื่นขึ้นมา
อ่าน อ่านอย่างเดียว คือเอาทั้งหมดให้จบภายในคืนเดียวอะ
ด้วยความที่ไม่ได้อ่านมาก่อนล่วงหน้าไง
เหตุผลก้อมีอยู่อันเดียวนั่นแหละ คือ ขี้เกียจ แหะๆๆ
เนื่องด้วยเนื้อหาอันมหาศาล ที่ไม่รู้ว่าอาจารย์จะสอนอะไรกันนักหนา
บางวิชาแค่ 1 หน่วยกิจเท่านั้น แต่อาจารย์ท่านสามารถ
ในการขยายหลักสูตร ให้เป็น 3 หน่วยกิจได้ โดยนิสิตไม่ต้องลงทะเบียนเพิ่ม
ทั้งหมดนี้ทำให้ช่วงสอบ ตัวผมเองต้องเล่นเกม
"อัจฉริยะข้ามคืน"
ประมาณว่าต้องรู้เรื่องทั้งหมดภายในข้ามคืน
ให้ตายกันไปข้างนึงเลยสิ+++
บ่นอารายฟระเนี่ย...
กลับมาเข้าเรื่องเดิมดีกว่า
คือสรุปตอนนี้ยังหาอะไรทำไม่ได้ เลยกลับมาอัพสเปซซะเลย
นี่ขนาดขี้เกียจอัพนะเนี่ย พล่ามซะยาวเลยเรา
ตั้งแต่ขึ้นปีสองมานี่ จนจบปีสอง
จิตใจช่างว่างเปล่า
ไม่พองโตเหมือนตอนปีหนึ่ง (เฟรชชี่)
จนเหมือนเป็น
myocardial ischemia (หัวใจขาดเลือด)
จนทำให้เป็น myocardial infarction (หัวใจตาย)
2 อันหลังนี่เวอร์ไปละ
แต่มันช่างว่างเปล่าจิงๆ ไม่มีเรื่องน่าตื่นเต้น เหมือนตอนปีหนึ่ง
สงสัย ความแก่จะเริ่มครอบงำ หุหุ
พูดแล้วคิดถึงตอนปีหนึ่ง
เป็นชีวิตที่แสนจะมีความสุข ไม่มีวันไหนที่เบื่อเลย เชื่อป่าว
ทุกวันจะมีเรื่องให้หัวใจเต้นแรง จนผิดจังหวะ (cardiac arrhytmia)
อยากกลับไปอยู่ในช่วงตอนนั้นจังเลย
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ คงได้แต่รอให้มีสักวันที่ความรักจะหวนคืน
...
เถ้ามอดจะลุกใหม่ เป็นไฟแรง
เงามืดจะลุกแจ้งเป็นแสงใส
หัวใจจะพองโต สมดั่งใจ
รักแท้ ไร้ความหวัง จะหวนคืน
555
จิงๆ 2 วรรคหลังคือ
ดาบหักจะคืนคม สมดั่งใจ
องค์ราชัน ไร้บัลลัง จะหวนคืน
(อันนี้ไม่เกี่ยว พอดีเพิ่งดู Lord of the ring 3 ภาครวดภายในวันเดียว
มันมาก เห็นมั้ยว่าว่างจัดเจงๆ)
กลับมาอีกครั้งไม่ได้ทำสเปซมานานมากๆๆถึงมากที่สุด
จนเขาเปลี่ยนรูปแบบสเปซไปแล้ว เหอๆ
แต่กลับมาเขียน ก้อไม่รู้จะเขียนอะไรอยู่ดี
เอาเป็นว่าเขียนเรื่องใกล้ตัวละกัน
เทอมที่ผ่านมานี้ กว่าจะผ่านมาได้เหนื่อยมากๆเลย
Stairway to Heaven
สวรรค์ ที่ที่ปราศจากความเศร้า ความพลัดพราก กลับมาใหม่แล้ว...
มาพร้อมกับซีรีย์เกาหลีสุดเศร้า
จนต้องน้ำตาไหล คือเรื่อง Stairway to Heaven (ฝากรักไว้...ที่ปลายฟ้า)
ที่กำลังออนแอร์ทางช่อง 3 อยู่
พอดียืมดีวีดีเพื่อนมา (อีกแล้ว) เพื่อนมันมีแทบทุกเรื่องจนเปิดเป็นร้านเช่าได้เลย
ดูแรกๆก้อคิดว่า โคดน้ำเน่าเลยอะ
แต่ดูไปเรื่อยๆ ก้อแอบอินอะ
สงสารนางเอกมากเลย ฮันจุงซู
ยิ่งตอนท้ายๆ ดูแล้วน้ำตาจะไหล
ตอนนี้เลยฝึกภาษาเกาหลีไปเลยจากการดูหนัง
เรื่องนี้ได้เยอะมากเลย เช่น (เขียนตามที่ได้ยินนะ ไม่รู้ถูกป่าว)+++
อุ้ปป้า-พี่ชาย
โพโกชิบตา-คิดถึง
ข้า-ไป
ขะจิมา-อย่าไปเลย
อู่จิมา-อย่าร้องให้เลย
เดะ-ครับ คะ
กูมอซะมิดะ-ขอบคุณ
บิอานเด/บิอานนะดะ-ขอโทษ
คุเดะ-โอเค
ฯลฯ...
จำไม่ได้แล้ว อีกเยอะมากเลย
พอดูซีรีย์เกาหลีแล้ว
รู้สึกว่าเขาทำได้ดีจิงๆอะ (ไม่ได้ตามกระแสนะ)
ทั้งฉาก บท นักแสดง
อย่างเช่นเรื่องนี้ ฮันจุงซู ร้องให้เก่งมากๆ สงสัยที่ตอนท้ายต้องตาบอด
คงพราะร้องให้มากเกินไป หุหุ
ช่วงนี้ยุ่งมากจิงๆเลย มีงานให้ทำเยอะแยะเลย
ทั้งงานที่คณะอีก
ปิดเทอมนานๆสบายเลย
ไม่อยากให้เปิดเทอมเลย แต่ถ้าเปิดก้อดีเหมือนกันนะ เพราะ
โพโกชิบตา เหลือเกิน...
อันยงฮาเซโยะ 안녕하세요ว้าว...ปิดเทอมมาจะ 2 อาทิดแล้ว
วันๆ นอกจากกิน และนอน
ก้อดูหนังเกาหลี
หนุกมากๆเลยอะ ชอบๆ
ดูแบบว่าติดมาก จนไม่ทำอะไรอย่างอื่นเลย
แผ่นต่อแผ่นเลยทีเดียว
ดูทั้งแผ่นของเพื่อน ทั้งในทีวี
...ไม่รู้ว่าเพิ่งมาฟีเวอร์ ช้าไปป่าว
แต่คงเพราะเพิ่งมีเวลามาดูมั้ง
อย่างเช่นเรื่องที่ดูเพิ่งจบไปอะ
คือ FULL HOUSE
ชอบโคดๆอะ อยากบอกว่าเพิ่งได้ดู
เขาฉายในช่อง 7 จนเอามาฉายอีกรอบแล้วอะ
เพิ่งจะมาดูเปนแผ่น ดู 3 วันจบ
ก้อในทีวีมันฉายตอนเช้านี่นา
ตื่นไม่ทันอะ
แต่ดูแผ่นมันเป็นซาวน์แทรกอ่า
ได้อารมณ์มากเลยอะ
ไม่เหมือนของช่อง 7 อะ พากษ์ไม่ได้อารมณ์เลย
ได้ยินแต่เสียงของ ดวงดาว จารุจินดา
ดูจนจับคำภาษาเกาหลีได้เลยอะ
โดยเฉพาะคำว่า
อันยงฮาเซโยะ 안녕하세요
ซึ่งแปลว่าสวัสดี
ซึ่งในเรื่องพูดบ่อยมากมาก
และก้อมีอีกหลายคำเลยอะ
เช่น
ซารังเฮ (사랑해) แปลว่า ฉันรักคุณ
โคมัพตะ (고맙다) แปลว่า ขอบคุณ
ชอบที่พระเอก ลียงเจ (เรน)
กับนางเอง ฮานจีอึน (ซองเฮเคียว)
ทะเลาะกันอะ น่ารักดี
ดูแล้วอดยิ้มไม่ได้ทุกทีน่า
55
ตอนนี้ซีรีย์เรื่องใหม่ที่กำลังจะดู ก้อคือ
Stairway to Heaven
(ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า)
ที่ฉายทางช่อง 3 ตอนนี้อะ
เปนซีรีย์ที่เศร้ามากอีกเรื่องนึง
ส่วนวันพฤหัสก้อกะไปเอาเกรด และก้อไปดู My Girl & I
พูดถึงนางเอก ซองเฮเคียว มีเพื่อนคนนึงบ้านางเอกคนนี้มาก แต่เพื่อนคนนี้เป็นผู้หญิงนะ บ้าแบบว่าเก็บสะสมทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นซองเฮเคียว แม้กระทั่งเครื่องสำอางของเกาหลียี่ห้อนึง ชื่อ ETUDE (อีทูดี้) แต่เรามักจะเรียกว่าอีตูด
เป็นเครื่องสำอางที่เฮเคียวเป็นพรีเซนเตอร์ เพื่อนคนนี้เธอก้อเล่นซื้อจะหมดทั้งร้าน พอเลิกเรียนเธอต้องเหาะไปพารากอน ไปยืนเลือกที่เคาน์เตอร์อีตูดก่อนอันดับแรก ซึ่งเธอใช้แล้ว คงคิดว่าจะสวยและน่ารัก ประหนึ่งเฮเคียวมั้ง 55
และความฝันของเพื่อนคนนี้คืออยากเข้าไปทำ งานที่บริษัทเครื่องสำอางนี้นี่เอง
แป่ว... อยู่ดีๆไปๆมาๆดันไปเม้าเพื่อนซะได้แฮะ เอาเปนว่าพักเรื่องเกาหลีไว้เท่านี้ก่อนละกัน
อันยงฮาเซโยะ คริๆๆ...
Return to Spaceในที่สุด ก้อได้กลับมาเขียนสเปซซะที
หายไปนานเกือบ 2 เดือนทีเดียว
เพราะเหตุผลใหญ่ก้อคือ ติดสอบfinal
เลยไม่มีเวลาแม้แต่จะเปิดคอมทีเดียว
เหนื่อยชิบเลยกว่าจะสอบเสด
ตอนนี้สอบเสดมาเกือบอาทิดละ
แต่ก้อยังฝันแล้วสะดุ้งตื่นว่ายังสอบไม่เสดอยู่เลย
สอบครั้งนี้เหนื่อยจิงๆ แต่ละวันนอนไม่ถึง 4 ชม.
นอนแล้วต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา
คงเป็นเพราะ ผลบุญที่ตั้งใจอ่านแบบพรุ่งนี้สอบค่อยอ่านละมั้ง
ก้อไม่รู้ว่าผลสอบจะเป็นยังไงเลย
แต่ที่รู้ๆ คงไม่สวยหรูเหมือนตอน mid-term
เช่นวิชา Organic chem จากสูงสุดอาจคืนสู่สามัญได้
เนื่องจากข้อสอบต่างจากตอน mid-term โดยสิ้นเชิง
เช่นจงเขียนปฏิกิริยาการสังเคราะห์ยา Tami-Flu
(ยาไข้หวัดนก) จากทั้งหมด 11 ขั้นตอน จงเขียน
ปฏิกิริยาในขั้นตอนที่ 7 ????????
ใครจะทำได้ฟระ!!!!!
จึงไม่น่าสงสัยเลยว่า จากคะแนน mid-term 100 เต็ม
เกรด อาจจะออกมาเป็น C+ ได้โดยปริยาย
เหอะๆๆ
แต่พอสอบเสดก้อโล่งเลย
ว่างไปอีกเกือบ 3 เดือนแนะ
ไม่รู้จะทำอะไรดี กะว่าจะไปเรียนภาษาจีน
แต่อยากเรียนภาษาเกาหลีเหมือนกัน
กำลังติดหนังเกาหลีอย่างแรง
ยืมเพื่อนมาดูเป็นชุดๆ แผ่นต่อแผ่น
แทบไม่หลับไม่นอนเลย
ท้ายนี้ขอบอกรักเป็นภาษาเกาหลีว่า
"ซารางแฮโย"
...
มันยากนะเหอๆ เรื่องที่เขียนไว้คราวที่แล้ว
สองเรื่อง อยู่ดีๆก้อหายไปอ่ะ
เลยเหมือนหายไปนานเลย
เสียดายจังเลย ช่างมันเหอะ เฮอะๆ
วันนี้ อยู่ดีๆก้อคิดถึงคำพูดประโยคนึง
มาจากละครเรื่อง "รักแปดพันเก้า" ที่ว่า
"มันยากนะ กว่าเราจะเจอคนที่เรารักเขา และเขารักเรา"
มันเป็นเรื่องจริงซะทีเดียวล่ะ
ก้อคนบางคนต้องใช้เวลาทั้งชีวิต
กว่าจะได้เจอคนคนนั้น
คนบางคนไขว่คว้าหาความรักมานานแสนนาน
กลับไม่เจอคนคนนั้น
คิดว่า มันช่างโชคดีเหลือเกินนะ
ที่ได้เจอคนคนนั้นซักที
(หวังว่าเธอคนนั้น คงเป็นคนที่รอคอยมาแสนนาน)
ไม่รู้ว่าเธอจะรู้มั้ยว่า รอคอยเธอมานานแค่ไหน
ไม่รู้ว่าเธอจะรู้มั้ยว่า เวลาเห็นหน้าแล้ว มันสุขใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าเธอจะรู้มั้ยว่า เวลาไม่เห็นหน้า มันกระวนกระวายใจยังไง
ไม่รู้ว่าเธอจะรู้มั้ยว่า ทำให้ใจใครคนนึงว้าวุ่นมากแค่ไหน
ไม่รู้ว่าเธอจะรู้มั้ยว่า อยากเดินเข้าไปบอกเธอแบบห่ามๆว่า "เอาไงแน่ฟระ รอมานานแล้วนะเฟ้ย"
ไม่รู้ว่าเธอจะรู้มั้ยว่า รักเธอมากเหลือเกิน...
ตรุษจีนนี้ อยากได้แต๊ะเอีย เป็นหัวใจของเธอ ได้ป่าววว???
(แอบเสี่ยว คิคิ)
พรุ่งนี้ ต้องตื่นแต่เช้าไปรับแต๊ะเอีย หุหุ
เรื่องนี้สำคัญมาก ไม่ไปไม่ได้
แต่ไม่รู้จะตื่นไหวป่าว ไม่รู้เป็นไง
รู้สึกแน่นหน้าอก หายใจไม่ค่อยออก
ก้อความรักมันเอ่อล้น จนเก็บไว้ไม่ไหวแล้ววววววววววววว
(เสี่ยวรอบสอง)
ไงก้อ ซินเจียอยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ นะคับ
ไม่รู้เขียนถูกป่าว หุหุหุ
อยากกู่ร้องบอกรัก...ให้ก้องโลกหลังจากหยุดปีใหม่อันแสนสุข
ก้อต้องกลับมาเข้าสู่บรรยากาศแห่งการเรียนอีกครั้ง
(แอบเบรื่อ...)
แถมไม่ได้เรียนตามตารางธรรมดา
อาจารย์ท่านกรุณาแถมชั่วโมงสอนเพิ่มให้ฟรี
เป็นของขวัญปีใหม่ ประหนึ่งคอร์สเอนทรานส์
ทำให้ต้องเรียนตั้งแต่เช้าตรู่ยัน 5 โมงเย็น
แต่แม้จะแอบเบื่อ แต่ก้อมีแรงจูงใจอย่างนึง
ให้อยากไปเรียน แค่ได้เจอก้อสุขใจแล้วอ่า
คริ คริ ๆ ๆ
หลายเดือนก่อน มีซีรีย์เกาหลีเรื่องนึง ชื่อว่า "อยากกู่ร้องบอกรัก...ให้ก้องโลก" Crying out love at the center of the world รู้สึกฉายทาง ITV ก้อไม่ได้ดูหรอก แต่ชอบชื่อเรื่องจัง ประมาณว่าอยากจะบอกรักใครคนนึงเหลือเกิน ให้เขาได้รับรู้ แต่ก้อไม่อาจที่จะทำได้
แล้วคุณละ เคยอยากกู่ร้องบอกรัก...(ใครสักคน)...ให้ก้องโลกไหม ?
Happy New Year 2006Best Wishes for the New Year!
You Are on the Way
Welcome to the New Year! I hope it This is such a perfect time to think of It takes someone
Happy New Year 2006 Merry X'-masห่างหาย จากการทำบล็อกไปนานเลย
หลังจากช่วงสอบอันเคร่งเครียด
ตามจริงสอบเสร็จตั้งแต่วันพุธแล้ว
แต่รู้สึกขี้เกียจอ่ะ
เลยเข้ามาอัพวันนี้ละกัน
วันนี้วัน Christmas อีกไม่กี่วันก้อจะปีใหม่แล้ว ตอนนี้หยุดเรียนไปจนถึงปีใหม่เลย สบายมากเลยอะ อากาศก้อดี ช่างเป็นช่วงที่มีความสุขจิงๆ
"Christmas Memories to Bless"
May precious memories of Christmas times long gone Bring treasured thoughts within hearts full of song Relaying the many happy times you've shared The Christmas times gone that cannot be compared May you recall much magic while sparkling within ? Reflecting a child's belief as you remember and grin The endless joyous laughter Christmas things you'd do Family and special time that bless us right through Such memories are treasured , best often relayed Recalled in reflection from the child's life you made I hope this sweet thought that's reflected and shown Brings joy and family love from memories you own May Christmas yet sparkle again and glow all the day And those memories of family love enlighten your way Yet all through the next year may you never once lack ? A smile in sweet memory , as your thought ventures back.
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะคับ....
SIAM PARAGON สะกดทั้งเมืองวันนี้ ตื่นสายไปหน่อย ตอนเช้ามีแลป MED PHY
ไปสายเกือบครึ่งชั่วโมง โชคดี อ.ให้เข้าแลป
ไม่งั้นซวยต้องไปทำเรื่องซ่อม โชคดีจิงๆ
รีบวิ่ง จนหอบเลย
ตอนบ่ายเรียน Phar Orientation มี อ.ท่านนึง
เห็นท่านครั้งแรกคิดว่าเป็นแม่หมอ มาสอนวิชาปรุงยา
ในเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ (แอบเม้าท์อาจาน)
แต่ อ.ท่านใจดีมากมาย แถมสอนสนุกอีกด้วย
จบด้วยการสั่งงานมากมาย ให้หลังสอบ
พอเรียนเสร็จ ไปเข้าห้องน้ำ เหลือบเห็นอาคารใหญ่ยักษ์
ที่มีป้ายขนาดใหญ่เขียนว่า SIAM PARAGON
เลยต้องเดินไปดูซะหน่อยแล้ว วันนี้เพิ่งเปิดด้วยซี
พอไปถึง คนมาประมาณล้านแปด
ทำเอาในสยามเงียบไปเลย
แต่เขามีดีจริงๆ สุดยอดมากๆๆ
แค่ดีไซน์อาคาร การตกแต่งต่างๆ
สวยจิงๆ จนหลายคนอดไม่ได้ที่จะต้องเก็บภาพไว้
เอาเป็นว่าไม่ขอเล่าอะไรมาก
ใครยังไม่ได้ไป ต้องไปซะแล้ว
แต่ระวัง เดินไปเดินมาอาจหาทางออกไม่เจอได้
ต้องขอแผนที่ติดตัวไว้ทีเดียว หุหุหุ
PARAGON (Par'e -gon)
defines an outstanding place or a person as representing
Long Weekendหยุดมา 2 วันแล้ว ยังไม่ได่อ่านหนังสือเลย
เฮ้ออออ....
รู้สึกไม่มีสมาธิเลย พอจะเริ่มอ่าน
ใจมันก้อลอยไปไหนต่อไหน
สงสัยต้องไปนั่งวิปัสนาซะแล้ว
อยากให้ผ่านช่วงสอบไปเร็วๆจัง
นึงถึงวันหยุดแสนยาวหลังสอบเสร็จ
นับได้ 13วันพอดี
ก้อเล่นหยุดกีฬามหาลัยเลยยาวไปปีใหม่นี่นา
ยังไม่ได้เริ่มสอบเลย
คิดไว้แล้วว่าจะไปเที่ยวปีใหม่ที่ไหน
หุหุหุ
ตอนนี้ คงต้องมุ่งมั่นให้เต็มที่
เทอมนี้หวังที่จะได้เกรดสวยๆ
หลังจากได้เกรดห่วยๆมาเมื่อเทอมก่อน
และ...สิ่งที่หวังเอาไว้
เป็นสิ่งรอคอยมานานเหลือเกิน
ขอให้เป็นเหมือนที่คิดทีเถิด
แม้ว่าจะต้องรออีกนานเท่าไหร่
ก้อจะรอนะ...คนดี
คิคิ So Beautiful
Whether I'm right or wrong There's no phrase that hits Like an ocean needs the sand Or a dirty old shoe that fits And if all the world was perfect I would only ever want to see your scars You know they can have their universe We'll be in the dirt designing stars And darlin' you know You make me feel so beautiful Nowhere else in the world I wanna be You make me feel so beautiful Whether I'm up or down There's no crowd to please I'm like a faith without a clause to believe in it And if all the world was smiling I would only ever want to see your frown You know they can sail away in sunsets We'll be right here stranded on the ground Just happy to be found You make me feel so beautiful Nowhere else in the world I wanna be You make me feel so beautiful I have lost my illusions I have drowned in your words I have left my confusion to a cynical world I am throwing myself at things I don't understand Discover enlightenment holding your hand You are.. So Beautiful Yeah darlin' you know! That you make me feel so beautiful เพลงนี้เพราะจังเลยอะ
ชอบๆ
เมื่อวานรู้สึกดีกับเรื่องๆนึงจังเลย
รู้สึกหายเครียดและมีกำลังใจขึ้นมามาก
ถ้าเป็นไปได้ อยากเป็นแบบนี้ทุกวันจังเลย
ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเม้มนะคับ
ตอนนี้
อากาศกลับมาร้อนอีกละ เซร็งชิบๆ
ยังไงดูแลตัวเองด้วยนา
None TitleAt sunrise, the sky is painted in silver and
golden hues; the cock will crow as a sign to rise to get
oneself ready for work. Birds begin to fly, searching for
food. this is the start of a new day.
And with a happy mind, joy will follow wherever you go.
ใกล้สอบแล้ว รู้สึกยังไม่มีความรู้อยู่ในหัวเลย
ตอนนี้รู้สึกตัวเองไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่
ไม่รู้ป็นไร แต่ยังไง
ต้องเตรียมอ่านหนังสือซะแล้วละนะ...
อากาศแบบนี้ รู้สึกหนาวใจจิงๆ (แอบเสี่ยว) ลมหนาวลมหนาวเริ่มพัดผ่านมาอีกครั้ง
ปีนี้รู้สึกว่ามันจะพัดมาช้ากว่าเดิม
หลังจากรอมาหลายวัน
อากาศหนาวทีไร ชอบมากเลย
อยากนอนอยู่บนเตียงกับผ้าห่มอุ่นๆนานๆ
พาเอาไม่อยากตื่นไปไหน
หนาวทีไร ชอบบ่นประโยคเสี่ยวๆกับเพื่อนทุกครั้ง
ยามที่เพื่อนบ่นว่า "หนาวจังเลย"
เราก้อจะบ่นกลับว่า "หนาวกายยังพอไหว แต่หนาวใจสิ"
หุหุ เสี่ยวปะละ!!!
วันในหน้าหนาว จะรู้สึกสดชื่นทุกครั้ง
โดยเฉพาะตอนได้รับแสงแดดอันอบอุ่นในยามเช้า
ผสมผสานกับลมหนาวที่พัดมาเป็นระยะๆ
เป็นความรู้สึกสดชื่นสุดๆจริงๆ
(ไม่เชื่อ ลองตื่นมาสัมผัสแดดยามเช้ากับลมหนาวดูสิ)
บ่นอะไรฟระ...
วันนี้รู่สึกดีกับอากาศอย่างบอกไม่ถูก
วันนี้ไปมหาลัยมา เรียนแค่คาบเดียวแล้วเลิก
เลยเที่ยวเล่นแถวสยาม มาบุญครอง
ไปเล่นเกมส์ตู้ มันส์ดีวะ คิคิ
เสียไปเกือบร้อย ชอบเล่นเกมส์ขับรถแข่งอะ หนุกดีๆ
ตอนบ่ายมีประชุมงานจุฬาฯวิชาการ
เสร็จแล้วกอไปดูแฮรรี่ พอตเตอร์ กะเฮง กะใหม่
ที่สกาล่า หนุกดีๆ
ตอนนี้อิจฉาใหม่อะ มันกำลังจะไปเที่ยวภูกระดึง
ตอนหยุดงาน จุฬาฯวิชาการ
อยากไปจังเลย แต่มีงานต้องทำ
ไม่เป็นไร เอาไว้หยุดกีฬามหาลัย
จะหาโอกาสไปอีกที...
Ps วันนี้เจอเฮงกะใหม่ ทั้งสองคนเอาหนังสือมาอ่านตอนรอดูหนัง
เฮ้อ พาเอาเราเริ่มเครียด ใหม่ มันสอบพรุ่งนี้ ก้อดูจะเฮฮาบ้าบิเหมือนเดิม
เฮงก้อเพิ่งสอบเสร็จ แต่ดูเฮงเครียดๆ เหนื่อยๆกะการเรียนจัง
ดูไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเดิม ไม่ค่อยอยากให้เป็นแบบนี้เท่าไหร่
เวลาจะคุยทีไร มีแต่เรื่องวิชาการๆ อยากให้เฮงแยกแยะ
ว่าตอนเรียนก้อเรียน เวลาเจอเพื่อนๆก้อคุยเรื่องที่มันคลายเครียดบ้าง
จะได้ไม่เครียดเกินไปนัก ทำเอาเรารู้สึกเครียดแทนไปด้วยเจงๆ
อย่างวันนี้ เฮงมาบ่นว่าหน้าดำขึ้น คงเพราะเครียด เสร็จแล้วเฮงก้ออธิบายปฏิกิริยาทาง
physiology เรารู้สึกเหมือนกับกำลังฟัง lecture ของ professor อยู่เลย
555 ล้อเล่นอะเฮง อย่าโกรธกันน้า...
งานวันลอยกระทง
เมื่อวานมีงานวันลอยกระทงจัดที่มหา'ลัย
เลิกเรียนประมาณ 3 โมงก่าๆ กว่าจะเริ่มงานก้อเกือบทุ่มนึง
รอนานมากๆ
ก่อนหน้านี้ ถูกจับไปเดินขบวนนางนพมาศของคณะ
ด้วยความที่อยากเดินเที่ยวงานมากกว่า
เลยหาทางหนีออกมาได้ หุหุ
แอบหนีงานคณะ
พอทุ่มนึง ก้อเดินจากสยามไปในจุฬาฯใหญ่
ไม่น่าเชื่อว่าขนาดเป็นวันพุธ กลางสัปดาห์
คนจะมามหาศาล ตอนเดินแทบไม่ได้ก้าวขา
เหมือนรถติด ประมาณนั้น
ในงานก้อไปช่วยเพื่อนขายบัตร ที่ซุ้มเกมส์นิดหน่อย
และก้อเดินเที่ยวดูงาน เดินนานมากจนปวดขาเลย
ก้อเจอเพื่อนเยอะมากมาย
เจ๊อะเพื่อนเก่าที่อยู่ มหาลัยอื่นมาด้วย
ดีเหมือนกัน เป็นการได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนาน
ปรากฏว่ามางานลอยกระทง แต่ไม่ได้ลอยกระทง
ไม่รู้ว่าจะลอยกับใคร ไม่มีคู่ไปลอยด้วย เหอะเหอะ
อืมมม ที่สระน้ำ จุฬาฯ มีคล้ายๆตำนานด้วยนะ
ว่า "คู่ไหนยังไม่ได้เป็นแฟนกันไปลอยกระทงที่นี่ด้วยกัน
จะได้เป็นแฟนกัน ส่วนคู่ไหนเป็นแฟนกัน
ไปลอยกระทงที่นี่ด้วยกัน จะเลิกกันอะ"
อันนี้ไม่รู้จิงป่าว ใครไม่เชื่อ ปีหน้าก็ลองดู
พาคนที่เราแอบชอบไปลอย เผื่อฟลุ๊ค 55
ในงานนี้ ที่ชอบมากคือ ดอกไม้ไฟ ที่จุดจากตรงสนามม้า ถนนอังรีย์
สวยมากจิงๆอะ มีเป็นรูปดอกไม้ด้วย ชอบมากมาย
เสียดายอยู่ตรงมุมไม่ดี เลยอดเก็บภาพคลิปวีดีโอมา
กว่าจะกลับบ้านก้อปาไปเที่ยงคืน
แถมฝนตกระหว่างงานอีก แอบเซ็ง
อดดูขบวนแห่นางนพมาศของคณะอีกด้วย
ได้ข่าวมาว่าได้รางวัลด้วยนา
กว่าจะนอนก้อตี 2 เมื่อเช้าเลยแอบโดดเรียนวิชาตอนเช้าไปหมดเลย
ไปเรียนเฉพาะตอนบ่าย ก้อใครจะตื่นไหว
เรียน 8 โมงเช้าเลยอ่า
ช่วงนี้งานเยอะมากมาย หลายวิชา บวกกับกิจกรรมอีกล้นมือ
แต่โชคดีอาทิตย์หน้า มีงานจุฬาฯวิชาการ
หยุดเกือบทั้งอาทิตย์ แต่ไม่แน่ใจว่ามีเรียนบางวิชาอะป่าว
กะว่าพอทำงานสักพัก จะแอบหนีไปเที่ยว คิคิ
Dae Jang Geumช่วงนี้งานเริ่มเยอะจัด ทั้งเรื่องเรียนและกิจกรรม
เลยไม่ได้มาอัพหลายวันเลย
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ตอนจะไปเรียน FE ตรงห้องของภาค Pharmacology
เจอพี่โน้ต (หลายคนคงจะรู้จัก โน้ต-ตูน นักร้องของ GMM)
พี่โน้ตอยู่ ปี 5 ละ กำลังจะจบแล้ว
พี่เขาน่ารักมากๆ ยิ้มเก่ง เป็นกันเองกับน้องๆทุกคน
ตอนนี้พี่เขากำลังทำ senior project อยู่
หวังว่าไม่นานคงจะมีผลงานเพลงของพี่เขามาให้ฟังอีก
เมื่อวันก่อน เพื่อนซื้อหนังสือเรื่อง Dae Jang Geum
เลยยืมมาอ่าน สนุกดีอะ ตอนนี้กำลังติด ที่เอามาฉายช่อง 3
เรื่องนี้เคยฉายมาแล้วในหลายประเทศ เรตติ้งกระฉูดทุกประเทศเลย
เคยคุยกะน้องเหมียวลี่ ตอนน้องไปฮ่องกง บอกว่าติดจนไม่อยากกลับบ้าน
พอลองดู ก้อติดเอาเข้าจิงๆ เนื้อเรื่องตื่นเต้นอ่ะ
ตอนทำอาหารก้อน่ากินดีอะ
และไม่น่าเชื่อว่านางเอกที่เล่นเป็น ซอจังกึม จะอายุ 30 ก่าแล้ว
หน้ายังเด็กอยู่เลย สวยน่ารักมากมาก
ตอนนี้ตอนเย็นเสาร์-อาทิตย์ แทบไปไหนไม่ได้
ต้องอยู่ดู วันนี้ขนาดแม่ชวนไปกินข้าวนอกบ้าน
ยังไม่ไปเลย คิคิ บ้าขนาดหนักอะป่าวเนี่ย...
ดูดวง...เชื่อป่าวเมื่อวันศุกร์ ได้ไปหา ใหม่ ที่คณะมันมา พอดีไปเจอน้องคนนึง กำลังดูดวงให้เพื่อนคนนึงอยู่ โดยใช้ ”ไพ่ยิปซี” ดูจิงจังมาก มีผ้าดำปูด้วย
เกิดอยากดูขึ้นมา เลยขอดูด้วยอะ กะดูเล่นๆ หนุกๆ แต่พอดูไปแล้ว ชักไม่หนุกเลย เอาเป็นว่าออกมาไม่ค่อยดี
เช่น เรื่องเนื้อคู่ น้องเขาถึงกับล้มไพ่ บอกว่ายังไม่เจอ เหอๆๆ ดูแล้วเซ็งเลยอะ!!!
ก้อแค่อยากดูเล่นๆ เพื่อนบางคนก้อไม่ชอบดูนะ บอกว่าดูแล้วถ้าไม่ดี กลัวไม่สบายใจ
ส่วนเราอะ ชอบดูนะ ไม่รู้ซี ชอบดูเล่นๆอะ ไม่ค่อยคิดจริงจังเท่าไหร่
ชอบเปิดพวก magazine ตามคอลัมน์ Holoscope ส่วนใหญ่เป็นการทำนายตามจักรราศี เราอยู่ราศีตุลย์ (Libra) อะ
ดูแล้วก้อตรงบ้างไม่ตรงบ้าง แล้วคุณละ เชื่อเรื่องดวงป่าว??? ไอเราก้อ 50/50 อะ เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่เชื่อในกรรม คือ ผลของการกระทำมากกว่า ว่าทำอะไรก้อได้แบบนั้น เชื่อว่าตัวเองสามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเอง แต่ก้อไม่ลบหลู่เรื่องดวงนะ
ว่าแต่ว่า ตอนนี้มีงานให้ทำแยะเลย ทั้งลอยกระทง จุฬาฯวิชาการ เอาเป็นว่าขอชวนเพื่อนๆ ไปร่วมงานลอยกระทง หนุกดีๆ แต่คนเยอะชิบ
ที่สำคัญ คือ งานจุฬาฯวิชาการ งานนี้มี 3 ปีครั้ง proudly present มากมาก ไปดูๆกันนะ 55 พอดีได้รับหน้าที่เป็น pr อะ คิคิ |
|
|
